• خانه
  • دارو
  • داروی آمی تریپتیلین چیست و چه مواقعی باید از آن مصرف کرد؟
داروی آمی تریپتیلین

داروی آمی تریپتیلین چیست و چه مواقعی باید از آن مصرف کرد؟

فهرست مطالبی که در این مقاله می‌خوانید.

قرص آمی تریپتیلین

آمی تریپتیلین (Amitriptyline) یک داروی ضدافسردگی از دسته‌ی تری‌سیکلیک‌ها (Tricyclic Antidepressants) است که به طور عمده برای درمان افسردگی تجویز می‌شود. این دارو با افزایش سطح دو نوع ناقل عصبی به نام‌های سروتونین و نوراپی‌نفرین در مغز عمل می‌کند، که بهبود علائم افسردگی و اختلالات خلقی را به همراه دارد. علاوه بر این، آمی تریپتیلین به دلیل خواص آرام‌بخش و ضد درد خود، در درمان دردهای مزمن مانند نوروپاتی دیابتی و همچنین پیشگیری از میگرن نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد.

قرص آمی تریپتیلین 10 میلی‌گرم

قرص آمی تریپتیلین 10 میلی‌گرم یکی از دوزهای کم این دارو است که معمولاً به عنوان دوز آغازین برای درمان افسردگی و یا دردهای مزمن تجویز می‌شود. در برخی موارد، این دوز به دلیل اثرات جانبی کمتر، برای بیماران مسن‌تر یا افرادی که به دارو حساسیت دارند، ترجیح داده می‌شود. دوز 10 میلی‌گرم اغلب به تدریج افزایش می‌یابد تا به دوز مؤثرتری برسد که علائم بیمار را بهبود بخشد.

قرص آمی تریپتیلین 25 میلی‌گرم

قرص آمی تریپتیلین 25 میلی‌گرم دوز میانی این دارو است که بیشتر در درمان افسردگی متوسط تا شدید و همچنین برای مدیریت دردهای نوروپاتیک مورد استفاده قرار می‌گیرد. این دوز معمولاً پس از مدتی که بدن بیمار به دوز پایین‌تر عادت کرد، تجویز می‌شود. قرص 25 میلی‌گرم به عنوان دوز نگهدارنده نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد و می‌تواند به طور مداوم برای کنترل علائم تجویز شود.

قرص آمی تریپتیلین 100 میلی‌گرم

قرص آمی تریپتیلین 100 میلی‌گرم دوز بالای این دارو است و به طور معمول برای بیمارانی تجویز می‌شود که به دوزهای پایین‌تر پاسخ مناسبی نداده‌اند یا دارای علائم شدیدتری هستند. این دوز باید با احتیاط و تحت نظر دقیق پزشک تجویز شود، زیرا خطر عوارض جانبی آن افزایش می‌یابد. قرص 100 میلی‌گرم بیشتر برای درمان موارد شدید افسردگی و یا دردهای مزمن ناتوان‌کننده که به دیگر درمان‌ها پاسخ نداده‌اند، استفاده می‌شود.

قرص آمی تریپتیلین برای چیست؟

قرص آمی تریپتیلین یک داروی ضدافسردگی است که به طور عمده برای درمان افسردگی تجویز می‌شود. با این حال، کاربردهای دیگری نیز دارد که آن را به دارویی چندکاره تبدیل کرده است. برخی از مهم‌ترین موارد استفاده از آمی تریپتیلین عبارتند از:

درمان افسردگی:

آمی تریپتیلین از دسته‌ی تری‌سیکلیک‌های ضدافسردگی است و با افزایش سطح سروتونین و نوراپی‌نفرین در مغز به بهبود علائم افسردگی کمک می‌کند.
درمان دردهای نوروپاتیک: این دارو برای مدیریت دردهای ناشی از آسیب‌های عصبی، مانند نوروپاتی دیابتی، بسیار مؤثر است. آمی تریپتیلین به عنوان یک گزینه غیراپیوییدی برای تسکین دردهای مزمن عصبی تجویز می‌شود.

پیشگیری از میگرن:

این دارو به عنوان یک پروفیلاکسی (پیشگیرانه) برای سردردهای میگرنی مورد استفاده قرار می‌گیرد. با کاهش فرکانس و شدت حملات میگرنی، کیفیت زندگی بیمار بهبود می‌یابد.برای خرید قرص میگرن میتوانید از سایت دراکت به راحتی اقدام نمائید.

درمان اختلالات اضطرابی:

آمی تریپتیلین می‌تواند در کاهش علائم اضطراب و درمان اختلالات اضطرابی مورد استفاده قرار گیرد، به ویژه در مواردی که اضطراب با افسردگی همراه است.

خرید قرص خواب

برای خرید قرص خواب میتوانید از سایت داروخانه آنلاین دراکت به همراه مشاوره رایگان اقدام نمائید.

درمان اختلالات خواب:

به دلیل خواص آرام‌بخش و خواب‌آور، آمی تریپتیلین می‌تواند به عنوان درمانی برای بی‌خوابی یا اختلالات خواب دیگر تجویز شود.
درمان سندرم روده تحریک‌پذیر (IBS): آمی تریپتیلین در دوزهای پایین ممکن است برای تسکین درد و علائم سندرم روده تحریک‌پذیر نیز مورد استفاده قرار گیرد، اگرچه این کاربرد هنوز به طور کامل تایید نشده است.

به طور کلی، آمی تریپتیلین به دلیل خواص ضدافسردگی، ضد درد، و آرام‌بخش خود، در درمان طیف گسترده‌ای از شرایط پزشکی به کار می‌رود. مصرف این دارو باید تحت نظر پزشک باشد تا دوز مناسب و موارد استفاده صحیح تعیین گردد و از بروز عوارض جانبی جلوگیری شود.

عنوان توضیحات
ترکیبات فعالآمی تریپتیلین (Amitriptyline)
اشکال داروییقرص 10 میلی‌گرم، قرص 25 میلی‌گرم، قرص 50 میلی‌گرم، قرص 75 میلی‌گرم
موارد مصرفدرمان افسردگی، درد نوروپاتیک، اختلالات خواب، سردردهای میگرنی، شب ادراری در کودکان
مکانیسم اثرمهار بازجذب سروتونین و نوراپی‌نفرین (TCA)، افزایش سطح این نوروترنسمیترها در مغز و بهبود علائم افسردگی و درد
دوز و نحوه مصرفبرای بزرگسالان: 25 تا 150 میلی‌گرم در روز، معمولاً یک بار در شب. دوز آغازین کم بوده و به تدریج افزایش می‌یابد
عوارض شایعخواب‌آلودگی، خشکی دهان، یبوست، تاری دید، افزایش وزن، احتباس ادرار، کاهش فشار خون ارتواستاتیک
عوارض جدیآریتمی قلبی، تشنج، سندرم سروتونین، واکنش‌های آلرژیک شدید، نارسایی کبدی، خطر افزایش خودکشی در افراد جوان‌تر
تداخلات داروییمهارکننده‌های MAO، داروهای ضدافسردگی دیگر، داروهای ضداضطراب، الکل، داروهای ضد هیستامین، داروهای ضدکولینرژیک، بتابلوکرها
توصیه‌های داروییمصرف طبق دستور پزشک، اجتناب از مصرف الکل، پرهیز از قطع ناگهانی دارو، انجام معاینات منظم برای نظارت بر عوارض جانبی، اطلاع پزشک در صورت بارداری یا شیردهی
هشدارها و احتیاطمصرف طبق دستور پزشک، اجتناب از مصرف الکل، پرهیز از قطع ناگهانی دارو، انجام معاینات منظم برای نظارت بر عوارض جانبی، اطلاع پزشک در صورت بارداری یا شیردهی
فارماکوکینتیکجذب سریع از دستگاه گوارش، متابولیزه شدن در کبد، نیمه عمر 10 تا 50 ساعت، دفع از طریق ادرار
داروهای هم‌گروهایمی‌پرامین (Imipramine)، نورتریپتیلین (Nortriptyline)، دوکسپین (Doxepin)، کلومیپرامین (Clomipramine)
چه مواقعی باید از داروی آمی تریپتیلین استفاده کنیم؟

نحوه مصرف آمی تریپتیلین

نحوه مصرف آمی تریپتیلین به تشخیص پزشک و شرایط خاص هر بیمار بستگی دارد. این دارو معمولاً به صورت قرص خوراکی مصرف می‌شود و بسته به نوع بیماری و پاسخ بدن بیمار به درمان، دوز و تعداد دفعات مصرف ممکن است متفاوت باشد. در ادامه، نکات عمومی مربوط به نحوه مصرف آمی تریپتیلین آورده شده است:
معمولاً درمان با دوز کم آغاز می‌شود. برای مثال، ممکن است پزشک با دوز 10 تا 25 میلی‌گرم در شب شروع کند. این دوز به تدریج و در صورت تحمل خوب بیمار، افزایش می‌یابد تا به دوز مؤثر برسد.
در صورت نیاز، دوز دارو ممکن است هر چند روز یک بار افزایش یابد. پزشک معمولاً دوز را به میزان 10 تا 25 میلی‌گرم در روز افزایش می‌دهد تا به دوز مطلوب برسد.
پس از رسیدن به دوز مؤثر، آمی تریپتیلین ممکن است به عنوان دوز نگهدارنده استفاده شود. دوز نگهدارنده معمولاً بین 50 تا 100 میلی‌گرم در روز است، اگرچه ممکن است در برخی موارد به 150 تا 200 میلی‌گرم نیز برسد.

زمان مصرف

این دارو معمولاً یک بار در روز و ترجیحاً شب‌ها قبل از خواب مصرف می‌شود، زیرا ممکن است باعث خواب‌آلودگی شود. مصرف دارو در شب به کاهش مشکلات مرتبط با خواب کمک می‌کند.
مصرف آمی تریپتیلین نباید به طور ناگهانی قطع شود. قطع ناگهانی ممکن است باعث بروز علائمی مانند تهوع، سردرد، خستگی، یا علائم بازگشت افسردگی شود. بنابراین، اگر نیاز به قطع مصرف دارو باشد، پزشک به تدریج دوز را کاهش می‌دهد تا بدن بیمار به آن عادت کند.
نحوه مصرف دقیق این دارو باید حتماً توسط پزشک تعیین شود و بیماران نباید بدون مشورت با پزشک دوز مصرفی خود را تغییر دهند یا مصرف دارو را قطع کنند.

عوارض قرص آمی تریپتیلین

قرص آمی تریپتیلین، مانند بسیاری از داروهای دیگر، می‌تواند باعث بروز عوارض جانبی مختلفی شود. این عوارض می‌توانند از خفیف تا شدید متغیر باشند و بسته به دوز مصرفی و پاسخ فرد به دارو، شدت و نوع آن‌ها متفاوت خواهد بود. در ادامه، برخی از عوارض جانبی شایع و جدی این دارو بررسی شده است:

عوارض جانبی شایع

1. خواب‌آلودگی و خستگی: آمی تریپتیلین به دلیل خواص آرام‌بخش خود ممکن است باعث خواب‌آلودگی و احساس خستگی در طول روز شود. این عارضه به ویژه در دوزهای بالا و در ابتدای درمان شایع است.
2. خشکی دهان: یکی از عوارض جانبی رایج آمی تریپتیلین، خشکی دهان است که ممکن است نیاز به مصرف مایعات بیشتر یا استفاده از آب‌نبات‌های بدون قند برای کاهش این مشکل داشته باشد.
3. تاری دید: به دلیل تأثیرات دارو بر سیستم عصبی، ممکن است برخی از افراد دچار تاری دید شوند.
4. یبوست: این دارو ممکن است باعث کاهش حرکت روده و در نتیجه یبوست شود. مصرف فیبر بیشتر و مایعات می‌تواند به کاهش این مشکل کمک کند.
5. افزایش وزن: افزایش وزن یکی دیگر از عوارض شایع است که ممکن است به دلیل تغییرات متابولیسم بدن و افزایش اشتها رخ دهد.
6. سرگیجه و افت فشار خون ارتواستاتیک: هنگام بلند شدن از حالت نشسته یا خوابیده، آمی تریپتیلین ممکن است باعث افت فشار خون شود که منجر به سرگیجه یا غش شود.

عوارض جانبی شدید

1. ضربان قلب نامنظم (آریتمی): آمی تریپتیلین می‌تواند باعث اختلال در ضربان قلب شود که ممکن است خطرناک باشد و نیاز به مداخله پزشکی فوری داشته باشد.
2. تشنج: در موارد نادر، مصرف آمی تریپتیلین می‌تواند باعث بروز تشنج شود، به خصوص در بیمارانی که دارای سابقه تشنج هستند.
3. واکنش‌های آلرژیک: اگرچه نادر است، اما برخی افراد ممکن است به آمی تریپتیلین حساسیت داشته باشند و دچار علائم آلرژیک مانند راش پوستی، خارش، یا تورم شوند.
4. تغییرات خلقی و روانی: در برخی موارد، آمی تریپتیلین ممکن است باعث تشدید افسردگی یا ظهور افکار خودکشی، به ویژه در ابتدای درمان شود. هرگونه تغییر غیرعادی در خلق و خو باید فوراً به پزشک گزارش شود.
5. مشکلات کبدی: اگرچه نادر است، اما مصرف طولانی‌مدت آمی تریپتیلین ممکن است منجر به آسیب کبدی شود. علائمی مانند زردی پوست یا چشم‌ها، ادرار تیره، یا درد شدید شکم باید فوراً گزارش شوند.
6. گلوکوم زاویه بسته: این دارو می‌تواند باعث افزایش فشار داخل چشم شود که در بیماران مبتلا به گلوکوم زاویه بسته ممکن است خطرناک باشد.
به طور کلی، آمی تریپتیلین دارویی مؤثر است که در بسیاری از موارد به خوبی تحمل می‌شود، اما مانند هر داروی دیگری ممکن است باعث بروز عوارض جانبی شود که نیاز به مدیریت و پیگیری دقیق دارد.

موارد احتیاط و منع مصرف آمی تریپتیلین

مصرف آمی تریپتیلین به دلیل تأثیرات بالقوه‌ای که بر بدن دارد، نیازمند رعایت احتیاط‌ها و بررسی‌های دقیق توسط پزشک است. در برخی شرایط، مصرف این دارو ممکن است ممنوع باشد یا نیاز به نظارت دقیق‌تری داشته باشد. در ادامه، مهم‌ترین موارد احتیاط و منع مصرف آمی تریپتیلین آورده شده است:

موارد احتیاط در مصرف آمی تریپتیلین

1. مشکلات قلبی:
 افرادی که دچار بیماری‌های قلبی مانند نارسایی قلبی، حمله قلبی اخیر یا آریتمی‌های قلبی هستند، باید با احتیاط و تحت نظارت دقیق پزشک از این دارو استفاده کنند.

o افت فشار خون ارتواستاتیک:

آمی تریپتیلین می‌تواند باعث کاهش فشار خون هنگام ایستادن شود که ممکن است منجر به سرگیجه یا غش شود.

2. اختلالات کبدی و کلیوی:

o اختلالات کبدی: از آنجایی که آمی تریپتیلین در کبد متابولیزه می‌شود، بیمارانی که دارای مشکلات کبدی هستند باید با احتیاط از این دارو استفاده کنند.
o اختلالات کلیوی: بیماران مبتلا به مشکلات کلیوی نیز ممکن است نیاز به تنظیم دوز دارو داشته باشند.

3. بیماران مبتلا به گلوکوم زاویه بسته:

o این دارو ممکن است باعث افزایش فشار داخل چشم شود که در بیماران مبتلا به گلوکوم زاویه بسته می‌تواند خطرناک باشد.
4. بیماران مسن:
o افراد مسن ممکن است حساسیت بیشتری به عوارض جانبی آمی تریپتیلین داشته باشند، به ویژه به عوارضی مانند سرگیجه، خشکی دهان، یبوست، و افت فشار خون. در این بیماران، دوزهای پایین‌تر ترجیح داده می‌شود.
5. تاریخچه تشنج:
o بیمارانی که سابقه تشنج دارند باید با احتیاط از این دارو استفاده کنند، زیرا آمی تریپتیلین ممکن است آستانه تشنج را کاهش دهد.
6. اختلالات روانی:
o بیماران مبتلا به اختلالات روانی مانند شیدایی یا افسردگی شدید ممکن است در آغاز درمان نیاز به نظارت دقیق داشته باشند، زیرا آمی تریپتیلین ممکن است باعث تشدید علائم یا بروز افکار خودکشی شود.

موارد منع مصرف آمی تریپتیلین

1. حساسیت به آمی تریپتیلین یا دیگر تری‌سیکلیک‌ها:
o بیمارانی که به آمی تریپتیلین یا هر یک از اجزای تشکیل‌دهنده آن حساسیت دارند نباید از این دارو استفاده کنند.
2. مصرف همزمان با مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOI):
o مصرف همزمان آمی تریپتیلین با داروهای MAOI ممکن است منجر به بروز سندرم سروتونین شود که یک وضعیت خطرناک و بالقوه مرگبار است. حداقل دو هفته فاصله بین قطع MAOI و شروع آمی تریپتیلین باید رعایت شود.
3. بیماران پس از حمله قلبی:
o بیمارانی که به تازگی دچار حمله قلبی شده‌اند نباید از این دارو استفاده کنند، زیرا ممکن است وضعیت قلبی آن‌ها را بدتر کند.
4. سابقه گلوکوم زاویه بسته کنترل نشده:
o بیماران مبتلا به گلوکوم زاویه بسته که به خوبی کنترل نشده است، نباید از این دارو استفاده کنند.
5. اختلالات شدید کبدی:
o در صورت وجود مشکلات شدید کبدی، مصرف این دارو توصیه نمی‌شود، زیرا ممکن است به تجمع دارو در بدن و بروز عوارض جانبی شدید منجر شود.
این موارد احتیاط و منع مصرف به منظور اطمینان از استفاده ایمن و مؤثر از آمی تریپتیلین ذکر شده‌اند. توجه به این موارد می‌تواند به کاهش خطرات مرتبط با مصرف دارو و افزایش اثربخشی درمان کمک کند.

اختلالات دارویی آمی تریپتیلین

آمی تریپتیلین می‌تواند با سایر داروها تداخل داشته باشد و این تداخلات ممکن است منجر به افزایش یا کاهش اثرات دارویی شود یا خطر بروز عوارض جانبی را افزایش دهد. در ادامه، برخی از مهم‌ترین تداخلات دارویی آمی تریپتیلین آورده شده است:

1. تداخل با مهارکننده‌های مونوآمین اکسیداز (MAOI)

• مصرف همزمان آمی تریپتیلین با MAOIها (مانند فنلزین، ترانیل‌سیپرومین، و سلژیلین) می‌تواند منجر به بروز سندرم سروتونین شود که یک وضعیت خطرناک و بالقوه مرگبار است. این تداخل به ویژه نیازمند فاصله زمانی حداقل دو هفته بین قطع MAOI و شروع آمی تریپتیلین است.

2. تداخل با داروهای ضدافسردگی دیگر

• مصرف همزمان آمی تریپتیلین با دیگر داروهای ضدافسردگی مانند SSRIها (مانند فلوکستین، سرترالین)، SNRIها (مانند ونلافاکسین) و ضدافسردگی‌های سه‌حلقه‌ای دیگر می‌تواند خطر بروز سندرم سروتونین و عوارض جانبی مانند خواب‌آلودگی، سرگیجه، و کاهش فشار خون را افزایش دهد.

3. تداخل با داروهای آرام‌بخش و خواب‌آور

• داروهایی مانند بنزودیازپین‌ها (مانند دیازپام، لورازپام)، آنتی‌هیستامین‌های خواب‌آور، و باربیتورات‌ها (مانند فنوباربیتال) می‌توانند اثرات آرام‌بخش آمی تریپتیلین را تقویت کنند و باعث افزایش خواب‌آلودگی و اختلال در هماهنگی و عملکرد شناختی شوند.

4. تداخل با داروهای ضد فشار خون

• آمی تریپتیلین ممکن است اثرات کاهنده فشار خون برخی از داروهای ضد فشار خون را تشدید کند، به ویژه داروهایی که بر سیستم سمپاتیک تأثیر می‌گذارند (مانند کلونیدین). این تداخل می‌تواند منجر به افت فشار خون شدید و علائم مرتبط مانند سرگیجه و غش شود.

5. تداخل با داروهای ضدتشنج

• برخی داروهای ضدتشنج مانند کاربامازپین می‌توانند سطح آمی تریپتیلین در خون را کاهش دهند، در حالی که آمی تریپتیلین نیز ممکن است سطح این داروها را تغییر دهد. این تداخلات ممکن است نیاز به تنظیم دوز داروها داشته باشد.

6. تداخل با داروهای ضدانعقاد

• آمی تریپتیلین می‌تواند با داروهای ضدانعقاد مانند وارفارین تداخل داشته باشد و اثرات این داروها را تغییر دهد. این تداخل ممکن است خطر بروز خونریزی یا کاهش اثربخشی ضدانعقاد را افزایش دهد.

7. تداخل با الکل

• مصرف الکل همراه با آمی تریپتیلین می‌تواند اثرات آرام‌بخش و خواب‌آور دارو را افزایش داده و خطر بروز عوارض جانبی مانند خواب‌آلودگی شدید، اختلال در تمرکز، و کاهش هوشیاری را تشدید کند.

8. تداخل با داروهای ضدروان‌پریشی

• داروهای ضدروان‌پریشی مانند کلوزاپین، هالوپریدول و تیوریدازین ممکن است اثرات آرام‌بخش آمی تریپتیلین را تقویت کنند و همچنین خطر بروز عوارض جانبی قلبی مانند آریتمی‌ها را افزایش دهند.

9. تداخل با داروهای مهارکننده آنزیم CYP2D6

• برخی از داروها مانند فلوکستین، پاروکستین، و کینیدین می‌توانند آنزیم CYP2D6 را مهار کنند و متابولیسم آمی تریپتیلین را کاهش دهند، که منجر به افزایش سطح این دارو در خون و افزایش خطر بروز عوارض جانبی می‌شود.
توجه به تداخلات دارویی می‌تواند به مدیریت بهتر درمان و کاهش خطرات مرتبط با مصرف آمی تریپتیلین کمک کند.

در پایان

آمی تریپتیلین یکی از داروهای موثر در درمان افسردگی، دردهای نوروپاتیک و برخی اختلالات دیگر است. با این حال، به دلیل عوارض جانبی و تداخلات دارویی که ممکن است به همراه داشته باشد، مصرف این دارو باید با احتیاط و تحت نظارت دقیق پزشک انجام شود. توصیه می‌شود که بیماران در طول درمان، از مصرف الکل پرهیز کرده و هرگونه تغییر در دوز دارو یا توقف مصرف آن را تنها با مشورت پزشک خود انجام دهند. همچنین، در صورت بروز علائم غیرعادی یا عوارض جدی، باید فوراً به پزشک معالج خود اطلاع دهند. مراقبت‌های منظم و پیگیری‌های پزشکی می‌تواند به کاهش خطرات و افزایش اثر بخشی این دارو کمک کند.

نویسنده

زهرا شیخ الاسلام

من زهرا شیخ الاسلام هستم. تحصیلاتم در رشته انفورماتیک پزشکی از دانشگاه شهید بهشتی بوده و دارای سابقه کاری در بیمارستان هستم و علاقه به تولید محتوا در زمینه پزشکی و داروسازی رو دارم.

اشتراک‌گذاری مطلب:

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا